Aboriginal consultative committee meeting
Door: patrickvoss
Blijf op de hoogte en volg Patrick
28 September 2010 | Canada, Toronto
Een aantal minderheidsgroepen in Toronto zijn binnen de politieorganisatie vertegenwoordigd, zowel in functies binnen hanhaving, opsporing en in de centrale gestuurde community mobilisation unit (ongeveer 20%). Bij deze laatste werken o.a. een 9-tal zgn community liasson officers; elk verantwoordelijk voor de verbinding met een(1) bepaalde community.
Elke community op haar beurt heeft haar burgerverantwoordelijkheid dmv een consultative committee.Dit is niet alleen binnen de organisatie vastgelegd in protocollen, maar ook de wet gebied de politie te reflecteren op de samenleving; het is dus niet vrijblijvend.
Naast deze vorm van vertegenwoordiging voor de specifieke communities heeft ook elk politiedistrict een dergelijke - breed samengestelde - burgervertegenwoordiging. Er is sprake van maaandelijks overleg.
In de Aboriginal consultative committee, die vandaag bij elkaar kwamen, zitten voornamelijk vertegenwoordigers namens diverse organisaties die zich richten op de belangen van de Aboriginals oftewel First Nations burgers: de gay/lesbian aboriginals; het bankwezen; universiteit, native child en family, onderwijs en woningbouwvereniging. Er was een (1) niet-native burger aanwezig; namelijk voor onderwijs. De rest waren allemaal First nations burgers. De bedoeling van dit committee is enerzijds informatieuitwisseling, maar ze kunnen de leiding van het korps ook (in)direct adviseren en ze hebben lijnen naar de gemeente.
De oorsprong van deze manier van community policing ligt meer dan 20 jaar terug; enerzijds omdat de afstand tussen de politie en de verschillende bevolkingsgroepen te groot was met als gevolg problematische criminlaiteitsbestrijding en anderzijds omdat de Chief van destijds een andere koers wilde (of moest??) gaan varen. Het moment en de gelegenheid waren aanwezig. Daarna heeft het nog jaren geduurd eer men de juiste insteek had gevonden.
De start van de bijeenkomst was bijzonder; in een bakje werd gedroogd mos aangestoken en met een veer werd het vuurtje aangewakkerd, zodat er rookontwikkeling ontstond. De rook moesten we met onze handen over ons hoofd en lichaam verspreiden, zodat we vrij en open deze bijeenkomst in konden gaan. Ik werd welkom geheten in een Indiaanse taal en 'de vreemdeling die van ver kwam' kon met openheid en vertrouwen deelnemen aan het overleg.
Eerst volgde een presentatie van een analist van het korps over de Aboriginal gangs (zoals de Indian posse en de Manitoba Warriors) in het westen van Canada, met als doel de aanwezigen signalen te geven voor het geval de gangs in Toronto zouden gaan werven. Alle deelnemers waren meer dan instrinsiek betrokken; termen als generatietrauma; pro-actief handelen van de gemeenschap; push and pull richting de politie; elkaar en de politie aanmoedigen om te blijven strijden voor het verbeteren van de achterstand en discriminatie van deze gemeenschap.
Maar er werd ook zorg uitgesproken in de richting van de politie; de politie heeft een verantwoordelijk op zich genomen die ze niet meer kunnen loslaten. Het adresseren van deze zorg kwam vooral uit budgetairre perikelen (lijkt Nederland wel) en de behoefte aan continuiteit. Want wat bleek, de laatste 20 jaar werden de inspanningen van de Aboriginal peacekeeping unit, vooral bepaald door de leidinggevende van de unit. En dat was niet altijd positief, met ups en downs ten gevolge.
De lijn tussen een succesvolle samenwerking met minderheidsgroepen en het niet (meer) volledig kunnen voldaan aan de verwachtingen van de diverse groepen in de samenleving, zou wel eens dun kunnen zijn. Het commitment van de politiemensen is groot, maar ze zijn ook de trekkers en....kritisch georganiseerd.
Elke community heeft 1 liassionofficier (behalve deze) die onderling niet uitwisselbaar zijn. Bijv. de liasson officer voor de gay en lesbian community kan niet bij de aborginals geplaatst worden en vice versa. Lange termijnstrategie is noodzakelijk en zou niet van individueen mogen afhangen. Borging dus !!
Of heeft de politiek hier een zekere mate van zeggenschap? Ben ik nog niet achter. Volgende week heb ik een afspraak staan met een parlementlid, waar ik mijn bevindingen tot dan toe mee zal gaan delen.
Elke community op haar beurt heeft haar burgerverantwoordelijkheid dmv een consultative committee.Dit is niet alleen binnen de organisatie vastgelegd in protocollen, maar ook de wet gebied de politie te reflecteren op de samenleving; het is dus niet vrijblijvend.
Naast deze vorm van vertegenwoordiging voor de specifieke communities heeft ook elk politiedistrict een dergelijke - breed samengestelde - burgervertegenwoordiging. Er is sprake van maaandelijks overleg.
In de Aboriginal consultative committee, die vandaag bij elkaar kwamen, zitten voornamelijk vertegenwoordigers namens diverse organisaties die zich richten op de belangen van de Aboriginals oftewel First Nations burgers: de gay/lesbian aboriginals; het bankwezen; universiteit, native child en family, onderwijs en woningbouwvereniging. Er was een (1) niet-native burger aanwezig; namelijk voor onderwijs. De rest waren allemaal First nations burgers. De bedoeling van dit committee is enerzijds informatieuitwisseling, maar ze kunnen de leiding van het korps ook (in)direct adviseren en ze hebben lijnen naar de gemeente.
De oorsprong van deze manier van community policing ligt meer dan 20 jaar terug; enerzijds omdat de afstand tussen de politie en de verschillende bevolkingsgroepen te groot was met als gevolg problematische criminlaiteitsbestrijding en anderzijds omdat de Chief van destijds een andere koers wilde (of moest??) gaan varen. Het moment en de gelegenheid waren aanwezig. Daarna heeft het nog jaren geduurd eer men de juiste insteek had gevonden.
De start van de bijeenkomst was bijzonder; in een bakje werd gedroogd mos aangestoken en met een veer werd het vuurtje aangewakkerd, zodat er rookontwikkeling ontstond. De rook moesten we met onze handen over ons hoofd en lichaam verspreiden, zodat we vrij en open deze bijeenkomst in konden gaan. Ik werd welkom geheten in een Indiaanse taal en 'de vreemdeling die van ver kwam' kon met openheid en vertrouwen deelnemen aan het overleg.
Eerst volgde een presentatie van een analist van het korps over de Aboriginal gangs (zoals de Indian posse en de Manitoba Warriors) in het westen van Canada, met als doel de aanwezigen signalen te geven voor het geval de gangs in Toronto zouden gaan werven. Alle deelnemers waren meer dan instrinsiek betrokken; termen als generatietrauma; pro-actief handelen van de gemeenschap; push and pull richting de politie; elkaar en de politie aanmoedigen om te blijven strijden voor het verbeteren van de achterstand en discriminatie van deze gemeenschap.
Maar er werd ook zorg uitgesproken in de richting van de politie; de politie heeft een verantwoordelijk op zich genomen die ze niet meer kunnen loslaten. Het adresseren van deze zorg kwam vooral uit budgetairre perikelen (lijkt Nederland wel) en de behoefte aan continuiteit. Want wat bleek, de laatste 20 jaar werden de inspanningen van de Aboriginal peacekeeping unit, vooral bepaald door de leidinggevende van de unit. En dat was niet altijd positief, met ups en downs ten gevolge.
De lijn tussen een succesvolle samenwerking met minderheidsgroepen en het niet (meer) volledig kunnen voldaan aan de verwachtingen van de diverse groepen in de samenleving, zou wel eens dun kunnen zijn. Het commitment van de politiemensen is groot, maar ze zijn ook de trekkers en....kritisch georganiseerd.
Elke community heeft 1 liassionofficier (behalve deze) die onderling niet uitwisselbaar zijn. Bijv. de liasson officer voor de gay en lesbian community kan niet bij de aborginals geplaatst worden en vice versa. Lange termijnstrategie is noodzakelijk en zou niet van individueen mogen afhangen. Borging dus !!
Of heeft de politiek hier een zekere mate van zeggenschap? Ben ik nog niet achter. Volgende week heb ik een afspraak staan met een parlementlid, waar ik mijn bevindingen tot dan toe mee zal gaan delen.
-
29 September 2010 - 05:48
Nick:
Hei Patrick; na twee weken Canada en Engels is je Nederlands wat minder geworden. Merk je dat ook? Grappig hoe snel je je aanpast... -
29 September 2010 - 10:10
Patrick:
Hee Nick, ja, dat merk ik zelf ook; je denkt in het Engels/Nederlands en het formuleren van zinnen wordt daardoor iets moeilijker. Van de ander kant, goed dat het jou opvalt!
-
02 Oktober 2010 - 17:49
Hannelore:
Na het denken in het Engels...komt het dromen in het Engels...(let maar op!)
Als ik het allemaal zo lees...dan doe je zoveel ervaringen op dat je daar de komende 10 jaar op kunt teren! Mooi hoor!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
